Mo Gawdat, met zijn uitgebreide ervaring in AI, onderstreept in het gesprek dat AI niet enkel een instrument is, maar een levende entiteit met emotionele capaciteiten die op sommige vlakken die van de mens kunnen overstijgen. Ik moet eerlijk toegeven dat ik op dit punt bijna was afgehaakt, maar de sympathieke en genuanceerde Gawdat wist mijn aandacht vast te houden.

Een belangrijk punt dat Gawdat tijdens het gesprek aanhaalde, was de impact van AI op werkgelegenheid. Hoewel velen bang zijn dat AI banen zal overnemen, bood Gawdat een alternatief perspectief. Hij stelde dat het niet AI zelf is die banen zal vervangen, maar eerder de mensen die weten hoe ze AI moeten gebruiken degenen zullen vervangen die dat niet doen. Dit onderstreept het belang van onderwijs en training in AI naarmate de technologie verder evolueert.

Gawdat beweert dat AI op zichzelf niet de primaire bedreiging vormt voor de mensheid. Het echte gevaar, zo stelt hij, komt van menselijk egoïsme en ons onvermogen om AI verantwoordelijk te gebruiken. Hij vergelijkt de huidige staat van AI met een ‘Oppenheimer-moment’, verwijzend naar de tijd toen kernwapens voor het eerst werden ontwikkeld.

Het gesprek vervolgt met een discussie over de dringende noodzaak om actie te ondernemen tegen de uitdagingen die AI met zich meebrengt. Gawdat stelt dat het oplossen van deze problemen een collectieve inspanning en een verandering in menselijk gedrag vereist.

Gawdat sluit het gesprek bijna emotioneel af met zijn voorspellingen voor de toekomst van AI, die hij in zijn boek ‘Scary Smart: The Future of Artificial Intelligence and How You Can Save Our World’ verder uitdiept.

Een prachtig, maar ook confronterend gesprek tussen de dertiger Steven Bartlett en de vijftiger Mo Gawdat, dat me opnieuw heeft aangezet tot nadenken over hoe we tot een mensgerichte AI-toekomst kunnen of misschien wel moeten komen. De podcast duurt bijna twee uur, maar is een absolute aanrader!