Het kwetsbare paradijs

door Marco Derksen op 10 september 2022

Gisteren de tentoonstelling ‘Das zerbrechliche Paradies‘ in Gasometer Oberhausen bezocht. ‘Das zerbrechliche Paradies’ of ‘het kwetsbare paradijs’ neemt je als bezoeker mee op een reis door de geschiedenis van onze aarde en laat met indrukwekkende foto’s en video’s zien hoe de dieren- en plantenwereld in de tijd van het Antropoceen verandert.

De tentoonstelling loopt al vanaf 1 oktober 2021 en is nog te bezoeken tot 31 december 2022. Het is een absolute aanrader. Enerzijds omdat de Gasometer een geweldige expositieruimte is in een uniek industrieel monument. Anderzijds maakt de tentoonstelling ons nogmaals bewust van de fragiliteit van de aarde waarop we zuinig moeten zijn als we onze kinderen en kleinkinderen nog een toekomst willen geven.

Voor geinteresseerden een impressie:

Meest onder de indruk was ik van de verzamelde foto’s en videobeelden die de impact van klimaatverandering, bosrooiingen, roofbouw op dieren, zwerfafval en de gevolgen van de industriële landbouw laten zien. Misschien komt het gevoel dat deze beelden bij mij opriep wel het best tot uitdrukking in de videoclip ‘Earth Song’ van Michael Jackson uit 2009, ook te zien op eerste verdieping van de tentoonstelling in de Gasometer:

Alle foto’s van de tentoonstelling zijn ook terug te vinden in het fotoboek ‘Das zerbrechliche Paradies’ dat ook in het Engels vergkrijgbaar is onder de titel ‘The Fragile Paradise’.

Moet eerlijk zeggen dat ik na een uur langs de prachtige, maar vaak ook confronterende beelden te hebben gewandeld, redelijk gedeprimeerd was. Wat een ongelooflijke puinhoop hebben wij mensen er van gemaakt. Hoe hebben we het zover kunnen laten komen en waarom hebben we alle signalen die eerder zijn afgegeven genegeerd? Hebben we uberhaupt nog tijd om het goed te maken?

Gelukkig toonde de tentoonstelling ook nog wat positieve toekomstbeelden van onder andere projecten als Ocean Cleanup, de Great Green Wall in Afrika, het verticale bosgebouw in Milaan en de renaturisatie van de Emscher in het Ruhrgebied. Slecht en paar voorbeelden, maar het geeft in ieder geval hoop.

De volgende video’s waren niet te zien tijdens de tentoonstelling, maar heb ik achteraf opgezocht:

Ocean Cleanup:

The Green Wall:

Bosco verticale in Milaan:

Die neue Emscher:

Het hoogtepunt van de tentoonstelling is letterlijk en figuurlijk een 20 meter grote 3D-wereldbol in het 100 meter hoge luchtruim waarop verschillende hoge resolutie satellietbeelden met hoge resolutie worden geprojecteerd. Een korte video van de tot standkoming van de DLR-sculptuur:

Zoals gezegd, naast de indrukwekkende tentoonstelling ‘The Fragile Paradise’, is de Gasometer ook een geweldige expositieruimte in een uniek industrieel monument. De opening van de tentoonstelling in oktober 2021 geeft daarvan een aardige impressie:

Als je de tijd hebt, gaan!

In de komende tijd zal ik hieronder in de reacties voorbeelden verzamelen van initiatieven die zich zich inzetten tegen klimaatverandering of zich voorbereiden op de klimaatverandering. Heb je zelf suggesties, dan hoor ik het uiteraard ook graag:

11 reacties

Beantwoord

Misschien maar eens beginnen met het verzamelen van hoopgevende voorbeelden zoals Wouter van Noordt vanmorgen deelde op Linkedin:

“Dit is Tulsi Gowda, die haar hele leven heeft gewijd aan het planten van enorme hoeveelheden bomen en zo kale grond in dichtbegroeide bossen heeft helpen veranderen in Karnataka in Zuid-India. Ze wordt als een held vereerd in haar thuisland, schrijft The New York Times.”

Beantwoord

Beantwoord

Beantwoord

In de wijk Porta Nuova in Milaan schieten de hypermoderne wolkenkrabbers uit de grond, zoals het Unicredit-bankgebouw. Het meest bijzondere in deze wijk zijn de twee woontoren van Il Bosco Verticale (Het Verticale Bos):
https://nl.wikipedia.org/wiki/Bosco_Verticale

De twee torens van het Bosco Verticale, dat werd ontworpen door de architecten Stefano Boeri, Gianandrea Barreca en Giovanni La Varra, zijn respectievelijk 26 verdiepingen en 112 meter en 18 verdiepingen en 80 meter hoog. De ene groene flat ligt aan de Via de Castillia, de andere aan de Via Confalonieri. De torens bieden ruimte aan meer dan 480 hoge en middelhoge bomen, 300 kleine bomen, 5000 struiken en 11.000 vaste plante en bodembedekkers, en dat allemaal op terrassen met een totale oppervlakte van bijna 9000 vierkante meter. De balkons zijn berekend op de last van volwassen bomen.

Zie ook de video in de blog!

Beantwoord

Milaan blijkt nog veel meer te doen aan de vergroeing van de stad. Wouter van Noordt meldt op LinkedIn dat in Milaan zijn sinds 2018 ruim 330.000 nieuwe bomen zijn geplant, ook óp gebouwen dus. In 2030 moeten dat er 3 miljoen zijn.

https://forestami.org/en/

Beantwoord

Beantwoord

Beantwoord

Oprichter kledingmerk Patagonia geeft bedrijf weg om klimaatverandering te bestrijden
https://www.nrc.nl/nieuws/2022/09/14/oprichter-kledingmerk-patagonia-geeft-bedrijf-weg-om-klimaatverandering-te-bestrijden-a4141955

Het nieuws over Patagonia-oprichter Yvon Chouinard die zijn bedrijf weggeeft om de klimaatverandering te bestrijden heeft deze week veel media-aandacht gekregen. Op LinkedIn vraag Rutger Bregman zich af of mensen weten dat er eigenlijk een enorme beweging is van oprichters en ondernemers die al jaren vrijwel hetzelfde doen?

Het heet rentmeesterschap of steward-ownership. Het idee is vrij oud – industriële giganten als Novo Nordisk en Zeiss doen het al tientallen jaren – maar nu is het veranderd in een beweging. Het begon in 2015 in Duitsland en sindsdien hebben meer dan 100 bedrijven zich aangesloten.

Purpose over greed – rethinking capitalism
A 30-minute documentary about Purpose companies and steward-ownership

Steward-bedrijven zetten zich in voor twee principes:

  • Zelfbestuur – De controle blijft binnen het bedrijf met de mensen die direct verbonden zijn met het stewarden van de werking en missie. Omdat de controle over het bedrijf in een trust is ondergebracht, kan het niet langer worden gekocht of verkocht.
  • Winsten dienen het doel – Rijkdom die door deze bedrijven wordt gegenereerd kan niet worden geprivatiseerd. In plaats daarvan dient de winst de missie van het bedrijf, en wordt ofwel opnieuw geïnvesteerd in het bedrijf, of in belanghebbenden, of geschonken. Investeerders en oprichters worden eerlijk gecompenseerd met maximale opbrengsten/dividenden.

Zou dit de toekomst van het kapitalisme kunnen zijn vraagt Bregman zich af?

Beantwoord

Met dank aan Marianne van Assem een link naar Waterbear.com, een streamingdienst met films die je de achterkant van veel niet-ecologische en niet-sociale praktijken in de wereld laat zien. De films zijn na registratie gratis te zien.

Zelf schrijft ze daarover: “De film Slay ik kon nauwelijks afkijken. Het gaat over de bont- en leerproductie in de wereld. Toch als je denkt het valt wel mee dan is dit een film die de ‘ware kosten’ laat zien in menselijk, ecologisch en sociaal opzicht.”

Beantwoord

Beantwoord

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Laatste blogs

Bekijk alle blogs (831)
Contact