Tijdens onze bergwandelingen in Noorwegen dwingt het landschap ons tot vertraging. Elke stap vraagt aandacht – een steen, een wortel, een misstap. In ruig terrein kun je niet haasten. Je móét aanwezig zijn in het nu. Gedachten aan het verleden of de toekomst worden vanzelf uitgeschakeld. Pas in de traagheid worden ook de onderliggende structuren zichtbaar.

Marco Derksen (Mo I Rana, Noorwegen, 2025)